Hidden Charges sa Loan at ang Truth in Lending Act

Sinasabi ng Section 2 ang layunin: "to protect its citizens from a lack of awareness of the true cost of credit to the user by assuring a full disclosure of such cost" (protektahan ang mga mamamayan sa hindi pagkaalam ng totoong halaga ng credit, sa pamamagitan ng buong pagsisiwalat ng halagang iyon). Ang punto: dapat alam ng humiram ang totoong gastos ng loan, sa piso at bilang yearly rate, bago pumirma.

Credit. Malawak ang depinisyon ng credit sa Section 3(2): "any loan, mortgage, deed of trust, advance, or discount" (anumang loan, mortgage, deed of trust, advance o discount), anumang conditional sales contract, anumang kontrata ng pagbebenta o bentahan ng ari-arian o serbisyo kung saan babayaran sa ibang araw ang bahagi o buong presyo, at anumang rental-purchase contract.

Creditor. Sakop ng Section 3(4) ang sinumang "engaged in the business of extending credit" (nasa negosyo ng pagpapautang), kasama ang sinumang regular na nagpapautang, o nagbebenta o nagpapaupa ng ari-arian o serbisyo nang hulugan o on credit, at naniningil ng finance charge.

Mga lender ng gobyerno. Hindi sakop ng mga parusa ng batas ang Philippine Government o ang mga ahensya at political subdivision nito (Section 6(d)).

Sinasabi ng Section 4 na dapat magbigay ang creditor ng "a clear statement in writing" (malinaw na nakasulat na pahayag), "prior to the consummation of the transaction" (bago makumpleto ang transaksyon), na naglalaman, kung applicable, ng:

1. ang cash price o delivered price ng ari-arian o serbisyo;
2. ang down payment o trade-in, kung mayroon;
3. ang diperensya ng item 1 at 2;
4. ang mga singil, isa-isang nakalista, na binabayaran kaugnay ng transaksyon pero hindi kaugnay ng pagbibigay ng credit;
5. ang kabuuang halagang ipapautang (amount financed);
6. ang finance charge, sa piso at sentimo; at
7. ang porsyento ng finance charge kumpara sa kabuuang amount financed, bilang simple annual rate sa natitirang hindi pa bayad na balance.

Sinasabi ng Section 3(3) na ang finance charge ay "includes interest, fees, service charges discounts, and such other charges incident to the extension of credit" (kasama ang interest, fees, service charges, discounts at ibang singil na kaugnay ng pagpapautang) ayon sa itatakda ng Monetary Board sa regulasyon.

Kaya ang bayad na kinakaltas sa loan dahil humiram ka, gaya ng service charge, ay bahagi ng gastos ng credit na dapat ipaalam. Hindi namin nabasa para sa page na ito ang detalyadong disclosure rules ng Monetary Board sa ilalim ng batas.

Sa New Sampaguita Builders Construction, Inc. v. PNB (2004), sinabi ng Supreme Court na "excessive interests, penalties and other charges not revealed in disclosure statements issued by banks, even if stipulated in the promissory notes, cannot be given effect under the Truth in Lending Act." Ibig sabihin, hindi puwedeng ipatupad ang sobrang interest, penalties at ibang singil na hindi nakalagay sa disclosure statement ng bangko, kahit nakasulat pa sa promissory note.

Inutos ng Korte sa bangko na isauli ang sobrang nasingil nito, may interest. Ang mga interest rate na ginamit ng Korte sa kasong iyon (6% at pagkatapos 12%) ay ang mga patakarang in-apply noong 2004 at hindi ipinapakita dito bilang legal interest ngayon. Para sa mga interest rate sa pangkalahatan, tingnan ang Legal ba ang 5% monthly interest?.

Oo. Sinasabi ng Section 6(b) na walang anuman sa batas na "shall affect the validity or enforceability of any contract or transaction" (makakaapekto sa bisa o pagpapatupad ng anumang kontrata o transaksyon). Hindi nabubura ang utang dahil sa paglabag sa disclosure. Ang pangunahing proteksyon ay hindi puwedeng ipatupad ang mga singil na hindi ipinaalam, ayon sa New Sampaguita, at ang mga parusa sa ibaba.

Ang final judgment sa criminal case na nagsasabing sinadya ng lender ang paglabag sa batas ay prima facie evidence (paunang ebidensya) laban sa lender na iyon sa kasong isasampa ng ibang humiram sa ilalim ng batas (Section 6(e)).

Wala kaming nakitang batas na nagpawalang-bisa dito. Pinawalang-bisa ng Financial Products and Services Consumer Protection Act (Republic Act No. 11765) ang Articles 131 hanggang 147 ng Consumer Act tungkol sa consumer credit (Section 20 nito); hindi binabanggit ng section na iyon ang RA 3765. Wala kaming nakitang mga susunod na pagbabago sa mga halaga sa piso sa mga page na nabasa namin.

Gawa-gawa lang ang mga halimbawang ito para ipakita kung paano gumagana ang mga patakaran. Hindi ito payo para sa anumang totoong kaso.

Humiram si Mylene ng ₱20,000 sa isang lending company. Bago siya pumirma, dapat siyang bigyan ng kompanya ng nakasulat na pahayag ng amount financed, ng finance charge sa piso at ng yearly rate (Section 4). Ang service charge na kinaltas sa loan ay bahagi ng finance charge at dapat nakalagay doon (Section 3(3)).

Nagdagdag ang isang bangko ng 3% monthly penalty na nasa promissory note lang, at wala sa disclosure statement na ibinigay bago ilabas ang pera. Ayon sa New Sampaguita, hindi puwedeng ipatupad ang singil na hindi nakalagay sa disclosure statement.

Kahit lumabag sa disclosure rule ang lender niya, may utang pa rin si Mylene sa principal (Section 6(b)). Maliit ang civil penalty sa ilalim ng Section 6(a), hanggang ₱2,000 lang, kaya ang mas malaking proteksyon ay ang hindi pagbabayad ng mga singil na hindi ipinaalam.

Kung hina-harass ka ng mga collector ng lender, tingnan ang Harassment ng online lending app. Para sa utang sa pangkalahatan, tingnan ang topic tungkol sa utang at paniningil.

Kumausap ng abogado kung kinasuhan ka para singilin ang loan na may mga singil na hindi kailanman sinabi sa iyo, kung gusto mong mabawi ang sobrang naibayad, kung malaki ang halagang sangkot, o kung balak mong magsampa ng criminal complaint dahil sa sinadyang paglabag. Kaya ng abogado na ikumpara ang mga loan document mo sa disclosure statement.

Kung hindi mo kayang magbayad ng abogado, tingnan ang Libreng legal na tulong sa Pilipinas.