Prubankers Association v. Prudential Bank (1999): Wage Distortion

Noong November 1993, naglabas ng wage orders ang dalawang regional wage board. Nagbigay ang order para sa Region V (Bicol) ng cost of living allowance sa mga worker sa private sector. Isinama naman ng order para sa Region VII (Central Visayas) ang naunang allowance sa basic pay at itinaas ang minimum wage rates sa mga nakalistang lungsod at bayan.

In-apply ng Prudential Bank ang Region V order sa Naga branch nito, ang tanging branch na sakop, at ang Region VII order sa tatlong branch nito sa Cebu. Hindi nakuha ng mga empleyado nito sa ibang region ang mga dagdag.

Sabi ng union ng mga empleyado, ang Prubankers Association, nagdulot ang regional na pagpapatupad na ito ng wage distortion sa buong bansa, at hiniling nito sa bangko na ibigay ang mga dagdag sa lahat ng empleyado nito. Napunta ang usapin sa isang voluntary arbitration committee, na nagsabing may wage distortion sa bangko sa buong bansa at dapat itong ayusin sa ilalim ng Article 124 ng Labor Code. Binaliktad ito ng Court of Appeals at walang nakitang wage distortion. Pumunta ang union sa Supreme Court.

Nagdulot ba ng wage distortion ang hiwalay at regional na pagpapatupad ng bangko sa wage orders?

Ibinasura ng Supreme Court ang petition at pinagtibay ang Court of Appeals.

Forum shopping. Una, nakita ng Court na may forum shopping, dahil may nakabinbing voluntary arbitration case sa pagitan ng parehong bangko at union na may parehong pangunahing isyu: ang validity ng regionalization ng bangko sa wage structure nito. Sabi nito, sapat na ito para basta ibasura ang dalawang kaso. Dahil mahalaga ang tanong, pinagpasyahan pa rin ng Court ang pangunahing isyu batay sa merito.

Ano ang wage distortion. Sinipi ng Court ang kahulugan sa Article 124 ng Labor Code, ayon sa pagbabago ng Republic Act No. 6727: isang sitwasyon kung saan ang pagtaas ng itinakdang wage rates ay nagreresulta sa pagkawala o matinding pagliit ng sinadyang pagkakaiba ng sahod sa pagitan ng mga grupo ng empleyado sa isang establishment, kaya nabubura ang mga pagkakaibang batay sa skills, haba ng serbisyo o iba pang makatwirang batayan.

Ang apat na elemento. Sabi ng Court, may apat na elemento ang wage distortion:

1. May umiiral na hierarchy ng mga posisyon na may katumbas na salary rates.
2. May malaking pagbabago sa salary rate ng mas mababang pay class nang walang kasabay na pagtaas sa salary rate ng mas mataas.
3. Nawala ang pagkakaiba ng dalawang antas.
4. Nangyari ang distortion sa parehong region ng bansa.

Walang distortion dito. Sa mga sakop na branch, tumaas ang sahod ng lahat ng class, at napanatili ang hierarchy ng mga posisyon. Halimbawa, nanatiling pareho ang agwat ng Pay Class 1 at Pay Class 2. Iba ang reklamo ng union: mas malaki na ngayon ang kita ng mga empleyado sa mga sakop na region kaysa sa mga empleyadong nasa parehong pay class sa ibang region. Sabi ng Court, "a disparity in wages between employees holding similar positions but in different regions does not constitute wage distortion as contemplated by law" (ang pagkakaiba ng sahod ng mga empleyadong may magkatulad na posisyon pero nasa magkaibang region ay hindi wage distortion ayon sa batas).

Regional na sahod ang layunin ng batas. Kinikilala ng Republic Act No. 6727, ang Wage Rationalization Act, ang "existing regional disparities in the cost of living" (umiiral na pagkakaiba ng cost of living sa bawat region), at regional boards ang nagtatakda ng minimum wage sa bawat region. Sabi ng Court, "a uniform national wage structure is antithetical to the purpose of RA 6727" (salungat sa layunin ng RA 6727 ang iisang pambansang wage structure). Sa parehong dahilan, hindi hinihingi ng equal pay for equal work na pareho ang sahod sa lahat ng region.

Establishment at company practice. Tinanggihan ng Court ang argumento na ang buong bangko ay iisang "establishment" para dito, at binanggit ang guideline ng wage commission na nagsasabing ang establishment ay isang economic unit na may iisang fixed na lokasyon. Sabi rin nito, ang isang naunang pagkakataon na in-apply ang wage orders sa buong bansa, noong hindi pa sigurado ang bangko kung paano susundin ang bagong batas, ay hindi established na management practice.

Kailangan ng wage distortion ang umiiral na hierarchy ng mga posisyon na may katumbas na salary rates, malaking dagdag sa mas mababang pay class nang walang katumbas na dagdag sa mas mataas, pagkawala ng pagkakaiba ng dalawang antas, at pagkakaroon ng distortion sa parehong region; ang pagkakaiba ng sahod ng mga empleyadong pareho ang ranggo sa magkaibang region, dahil sa regional wage orders, ay hindi wage distortion.

Ibinibigay ng Prubankers ang apat na elemento na ginagamit pa rin ng Supreme Court at ng labor tribunals para magpasya sa mga claim ng wage distortion. Sa Bankard Employees Union v. NLRC (2004), inulit ito ng Court at idinagdag na hindi puwedeng obligahin ang employer na ayusin ang sinasabing distortion na hindi galing sa batas o wage order, halimbawa ang mas mataas na starting pay na itinakda ng employer para sa mga bagong hire. Nakasaad mismo sa Article 124 kung paano inaayos ang distortion: sa grievance procedure at voluntary arbitration kung may union, at sa National Conciliation and Mediation Board at NLRC kung wala.

Hindi nakasaad sa page na ito ang anumang minimum wage o halaga ng wage order. Ang kasalukuyang rates ay itinatakda ng wage order ng bawat region.

Narito ang isang gawa-gawang halimbawa, na may imbentong pangalan. Si Nina, isang senior clerk sa isang store chain, ay kumikita nang kaunti pa kada araw kaysa sa mga junior clerk na nasa ilalim niya. Itinaas ng isang bagong regional wage order ang sahod ng mga junior clerk kaya pareho na ang kita ng dalawang ranggo. Ayon sa pangangatwiran sa Prubankers, puwedeng wage distortion iyon sa parehong region. Kung ang reklamo lang ni Nina ay mas malaki ang kita ng mga clerk sa ibang region kaysa sa kanya, walang wage distortion ayon sa ruling na ito.

Tingnan din ang kahulugan ng wage distortion.

Para sa sarili mong kaso, tingnan ang saan makakakuha ng legal na tulong.